De dochter van Robin Williams heeft publiekelijk uitgehaald naar AI-video’s en stemklonen die haar vader nadoen. Ze waarschuwt dat dergelijke nabootsingen misleidend zijn en grenzen overschrijden, zeker als de persoon in kwestie is overleden. De discussie raakt een bredere zorg over deepfakes in de cultuursector en de vraag wie zeggenschap heeft over iemands stem en gezicht in het tijdperk van generatieve technologie.
Nabootsing zonder toestemming schuurt
AI-modellen kunnen een stem of gezicht overtuigend reconstrueren op basis van bestaand materiaal. Voor nabestaanden voelt dat als toe-eigening, zeker als het gaat om emotioneel beladen figuren als Robin Williams. Fans zien een ‘nieuwe’ performance, maar het is geen werk van de artiest zelf en er is geen toestemming gegeven.
De irritatie richt zich niet alleen op smaak of stijl. Het gaat om controle over een nalatenschap en het risico dat publiek, merken of studio’s het verschil tussen echt en synthetisch niet meer zien. Daarmee verschuift macht naar makers van algoritmen en platforms die het bereik bepalen.
Deepfakes zijn synthetische video’s of audio die echt ogen of klinken, maar door generatieve modellen zijn gecreëerd. Zonder context of labeling kunnen zij publiek bewust of onbewust misleiden.
Europa verplicht duidelijke labeling
In de EU legt de AI-verordening aanbieders en gebruikers van generatieve systemen transparantie op. Wie deepfakes publiceert, moet dat duidelijk kenbaar maken, met uitzonderingen voor onder meer opsporing en kunst — mits er context wordt gegeven. Voor krachtige modellen komt daarnaast een plicht om robuuste herkomstsignalen (watermarking) mogelijk te maken.
Platforms vallen tegelijk onder de Digital Services Act, die misleiding en manipulatie moet tegengaan. Op het moment van schrijven bereiden toezichthouders handhaving en richtsnoeren voor, terwijl grote platforms labelingfuncties en detectietools uitbreiden. Dat zet druk op makers van voice-cloning en video-tools om expliciete toestemming en herkomstinformatie te borgen.
Nederlandse portretrechten kennen grenzen
In Nederland biedt het portretrecht enige bescherming, maar duidelijke exploitatierechten op iemands ‘persoonlijkheid’ bestaan niet zoals in sommige Amerikaanse staten. Na overlijden vervalt bovendien een deel van de privacybescherming, waardoor families juridisch beperkt staan. De AVG beschermt overledenen niet, en stemklonen vallen vaak buiten bestaande portretkaders.
Dat creëert een grijs gebied: realistische AI-stemmen of -gezichten kunnen moreel problematisch zijn, maar juridisch lastig aan te pakken. De Europese transparantieplichten worden zo een belangrijk praktisch vangnet, ook voor nabestaanden.
Platforms en tools onder druk
TikTok, YouTube en X verbieden misleidende synthetische media of eisen zichtbare labels. Toch glippen virale clips en audiofragmenten geregeld door moderatie en worden ze massaal gedeeld voordat factchecks doorkomen. Voice-cloning-diensten zeggen om toestemming te vragen, maar de herkomst van trainingsdata en identiteit van uploaders is moeilijk te verifiëren.
- Transparantie: duidelijke “AI-gegenereerd”-labels en metadata.
- Toestemming: aantoonbare toestemming bij stem- en gezichtsgebruik.
- Detectie: herkomstsignalen en watermerken in workflows.
Recente controverses rond AI-stemgelijkenissen van bekende acteurs tonen hoe snel reputatieschade kan ontstaan. Het zet studio’s, platforms en techbedrijven ertoe aan striktere waarborgen te beloven, maar de handhaving blijft de lakmoesproef.
Bescherming van nalatenschap komt centraal te staan
De oproep van Williams’ dochter raakt een gevoelige snaar in de creatieve industrie: nabootsing is niet hetzelfde als eerbetoon. Studio’s en adverteerders zullen scherper moeten toetsen of een AI-vertolking moreel en juridisch te verdedigen is. Voor Europese makers en nabestaanden bieden de AI Act en DSA een eerste instrumentarium, maar praktijkzaken zullen bepalen waar de rode lijnen precies komen te liggen.
Voor Nederlandse mediabedrijven en platforms is de boodschap concreet: labelen, toestemming vastleggen en herkomst inzichtelijk maken. Zonder die basis blijft generatieve technologie vooral een risico voor vertrouwen — bij publiek én bij de families van de mensen die we denken te eren.
