Amazon start deze week met nieuwe waterprojecten die samen jaarlijks meer dan 2 miljard liter extra water moeten opleveren. De initiatieven lopen wereldwijd en richten zich op gebieden met waterschaarste. Het bedrijf wil zo sneller toewerken naar een “water-positief” doel in 2030. Voor overheden en bedrijven die AI inkopen spelen tegelijk Europese regels mee, zoals de Europese AI-verordening gevolgen overheid en de AVG, en rapportageplichten voor datacenters.
Projecten leveren extra water
Amazon kondigt meerdere projecten aan die water besparen, herstellen en aanvullen. Het gaat om initiatieven in stroomgebieden waar de druk op water groot is. Denk aan herstel van wetlands, efficiënter gebruik in de landbouw en het terugbrengen van water in grondlagen. Het doel is dat de projecten elk jaar structureel extra watervoorziening opleveren.
Het bedrijf koppelt de inzet aan zijn doel om in 2030 water-positief te zijn. Water-positief betekent dat een organisatie meer water teruggeeft aan natuur en gemeenschappen dan zij zelf verbruikt. Amazon zegt de opbrengst te meten in liters per jaar en de impact per locatie te volgen. Zo moet duidelijk worden waar het watertekort echt vermindert.
Meer dan 2.000.000.000 liter extra water per jaar
De omvang klinkt groot, maar context blijft belangrijk. Liters tellen alleen als het water daar terechtkomt waar de druk het hoogst is. Seizoenen en verlies onderweg spelen ook een rol. Onafhankelijke meting en rapportage zijn daarom nodig om de belofte waar te maken.
AI verhoogt watervraag
Cloud- en AI-diensten draaien in datacenters die gekoeld moeten worden. Koeling vraagt energie en vaak water, vooral bij warme of droge periodes. Training en gebruik van grote datamodellen vergroten die druk. De waterprojecten moeten die extra vraag deels compenseren.
Amazon Web Services (AWS) gebruikt een maatstaf genaamd Water Usage Effectiveness, kortweg WUE. Dat is het aantal liters koelingswater per gebruikte kilowattuur. AWS stuurt daarnaast koelsystemen met algoritmen die het verbruik verlagen als de buitentemperatuur of luchtvochtigheid meezit. Ook inzet van hergebruikt of gezuiverd water kan helpen, zeker in droge regio’s.
Compensatie is nuttig, maar besparing op de bron blijft cruciaal. Minder koelwater per server en efficiëntere AI-workloads verlagen de structurele druk. Dat sluit aan bij Europese verwachtingen rond energie- en waterzuinig werken. Zo wordt groei van AI beter verenigd met schaarse middelen.
Europese regels sturen transparantie
Grote bedrijven die in de EU actief zijn, vallen onder de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD). Zij moeten hun watergebruik, risico’s en mitigatie duidelijk en controleerbaar rapporteren. Voor Amazon betekent dit dat Europese stakeholders inzicht krijgen in plannen en voortgang. Dat helpt beoordelen of de wateropbrengst echt meetelt waar het tekort het grootst is.
Daarnaast verplicht de herziene Europese Energie-efficiëntierichtlijn datacenters boven 500 kW om gegevens over energie- én watergebruik te delen. Deze plicht loopt op het moment van schrijven in EU-landen in, met rapportage bij nationale registers. Dat is relevant nu AI-toepassingen meer rekenkracht vragen. Open cijfers maken vergelijking tussen aanbieders mogelijk en stimuleren zuinige keuzes.
Ook aanbestedende diensten kijken scherper naar duurzaamheidseisen. Bij de inkoop van AI-systemen speelt de Europese AI-verordening gevolgen overheid mee bij risicobeoordeling en governance. Duurzaamheidscriteria, zoals water- en energiezuinigheid, kunnen onderdeel zijn van gunningsvoorwaarden. Zo verankert beleid de koppeling tussen digitale innovatie en schaarse hulpbronnen.
Nederlandse context en impact
Nederland kent periodes van droogte en lokale druk op water, vooral in de zomer. Datacenters en industriële installaties hebben dan vaak extra koeling nodig. Provincies en waterschappen verlenen vergunningen met strikte voorwaarden over watergebruik en lozing. Transparantie over verbruik en alternatieve koelmethoden is daarbij essentieel.
Veel Nederlandse organisaties draaien AI en cloud op regio’s in de EU, zoals Ierland of Duitsland. Waterbesparing of -aanvulling in een ander stroomgebied helpt het wereldwijde saldo, maar niet altijd het lokale tekort. Locatie-matching van projecten blijft dus een punt van aandacht. Nederlandse klanten kunnen dit meewegen bij keuze van leveranciers en contracten.
Er liggen kansen voor samenwerking met waterschappen, kennisinstellingen en technologiebedrijven. Toepassingen zijn onder meer hergebruik van gezuiverd afvalwater en gesloten koelsystemen. Ook real-time monitoring met sensoren en datamodellen kan verspilling voorkomen. Zo ontstaat lokaal effect naast mondiale doelen.
Effect moeilijk te meten
De waarde van “opgeleverde liters” hangt af van aanvullende factoren. Belangrijk zijn extra effect bovenop wat toch al zou gebeuren, en hoe lang de winst blijft bestaan. Ook verlies door verdamping of lekkage telt mee. Zonder die context zijn liters alleen een ruwe schatting.
Onafhankelijke verificatie en audit maken claims vergelijkbaar en betrouwbaar. Meetprotocollen per type project, van wetlands tot lekreductie, helpen daarbij. Publicatie op locatieniveau, met kaarten van waterstress, geeft extra duiding. Dat sluit aan bij Europese rapportage-eisen die op het moment van schrijven worden ingevoerd.
Volgende stappen zijn helder. Koppel Europese datacenterregio’s aan concrete waterprojecten in dezelfde stroomgebieden. Rapporteer jaarlijks WUE, absolute volumes en lokale impact, met controle door derden. Dan wordt zichtbaar of meer dan 2 miljard liter per jaar ook echt verschil maakt waar het nodig is.
