ECB-president Christine Lagarde waarschuwt dat Europa de boot kan missen bij kunstmatige intelligentie. In een toespraak deze week zei zij dat dit de economische toekomst en strategische autonomie van de EU op het spel zet. Europese landen lopen achter op investeringen, rekenkracht en datatoegang. Dit raakt direct aan de Europese AI-verordening en de gevolgen voor overheid en bedrijven.
Europa dreigt terrein te verliezen
De VS en China domineren de ontwikkeling van grote datamodellen en infrastructuur. Europese bedrijven hebben minder toegang tot kapitaal en gespecialiseerde chips. Daardoor ontstaan schaalnadelen bij het trainen van krachtige AI-systemen. Lagarde ziet hierin een risico voor groei en concurrentiekracht.
Het ecosysteem voor start-ups en scale-ups in de EU is versnipperd. Veel talent vertrekt naar plekken met meer financiering en rekenkracht. Dat remt de uitrol van nieuwe AI-toepassingen in industrie en publieke sector. Zonder ingreep neemt die kloof toe.
De Europese Commissie werkt wel aan digitaliseringsprogramma’s, maar die zijn nog niet op het niveau van de grootste marktspelers. Grote modellen vragen enorme datacenters en efficiënte chips. Europa beschikt daar nog beperkt over. Dit zet druk op energievoorziening, regelgeving en vestigingsklimaat.
Investeringen blijven achter
AI vergt langdurige en risicovolle investeringen in onderzoek, datacenters en software. Europese durfkapitaalmarkten zijn kleiner en gefragmenteerd. Lagarde pleit daarom impliciet voor diepere kapitaalmarkten en publiek-private samenwerking. Zonder die schaal blijft Europa afhankelijk van technologie uit het buitenland.
Programma’s als EuroHPC bouwen supercomputers voor wetenschap en industrie. Dat helpt, maar de vraag naar GPU-capaciteit groeit sneller dan het aanbod. Bedrijven melden wachttijden en hoge kosten voor trainingstaken. Dat belemmert experimenten en productontwikkeling.
Ook semiconductors zijn een knelpunt. De European Chips Act moet productie en toelevering in de EU versterken. Maar fabrieken en toeleverketens opzetten kost jaren. Bedrijven hebben nu al oplossingen nodig om te kunnen opschalen.
Regels geven richting én last
De AI-verordening (AI Act) brengt één set regels voor de EU. Dit geeft duidelijkheid aan ontwikkelaars en gebruikers van systemen. Tegelijkertijd vraagt naleving om documentatie, risicobeoordeling en toezicht. Vooral voor kleinere bedrijven kan dat zwaar wegen.
De AVG blijft van kracht bij alle toepassingen met persoonsgegevens. Dataminimalisatie en versleuteling zijn dan verplicht. Dit beïnvloedt hoe datasets voor training worden samengesteld. Onzorgvuldig datagebruik leidt tot boetes en reputatieschade.
Beleidsmakers zetten in op test sandboxes en guidance om kosten te verlagen. Nationale toezichthouders en het Europese AI Office werken aan uitleg en handhaving. Sectorale regels, zoals in zorg of mobiliteit, vullen dit aan. Zo ontstaat stapsgewijs een kader dat innovatie en veiligheid moet balanceren.
De AI-verordening deelt systemen in vier risicoklassen in: onaanvaardbaar, hoog, beperkt en minimaal.
Rekenkracht en data als sleutel
Grote taalmodellen en andere algoritmen vragen veel rekenkracht. Toegang tot GPU-clusters, efficiënte software en goedkope energie zijn cruciaal. Zonder die ingrediënten stijgen kosten en daalt de kwaliteit. Dat remt Europese bedrijven in de wereldwijde wedloop.
Ook data zijn een strategische factor. Veel waarde zit in hoogwaardige, toegestane en representatieve datasets. Overheden kunnen bijdragen met open data en veilige dataruimtes. De Europese Data Act en sectorale dataruimtes moeten delen eenvoudiger maken.
Gezamenlijke inkoop en Europese cloudstandaarden kunnen lock-in beperken. Open modellen en interoperabiliteit verlagen toetredingsdrempels. Voor aanbieders scheelt dit kosten voor compliance en migratie. Voor gebruikers geeft het keuzevrijheid en controle over data.
Gevolgen voor Nederland
Nederland voelt dezelfde drukpunten: talent, rekenkracht en data. Universiteiten en publieke infrastructuren zoals SURF spelen een rol bij toegang tot GPU’s. Onderzoeksfinanciering kan hier schaal en continuïteit bieden. Voor bedrijven is voorspelbare regelgeving belangrijk om te investeren.
De overheid zet AI in voor publieke diensten, maar valt vaak in de hoge-risico-categorie. Dat vraagt strikte risicobeheersing en transparantie onder de AI-verordening. Koppeling met de AVG blijft noodzakelijk, bijvoorbeeld bij hergebruik van gegevens. Dit vergt vaardigheden en tooling in alle lagen van de organisatie.
Voor mkb en start-ups is praktische ondersteuning cruciaal. Denk aan modelkaarten, standaardcontracten en juridische checklists. Ook gezamenlijke testfaciliteiten kunnen kosten drukken. Zo kunnen kleinere spelers meedoen zonder onnodige drempels.
Wat beleidsmakers nu kunnen doen
Versnel investeringen in rekenkracht, inclusief energiezuinige datacenters. Maak gebruik van Europese instrumenten en gezamenlijke inkoop. Richt fondsen op om langdurige AI-onderzoekstrajecten te dekken. Betrek industrie en kennisinstellingen vanaf het begin.
Vertaal de AI-verordening snel naar duidelijke sectorale richtlijnen. Bied sandboxen en standaarddocumentatie aan voor snelle adoptie. Zorg voor één loket per land voor vragen over AI-compliance. Zo daalt de regeldruk, vooral voor kleinere organisaties.
Stimuleer veilige data-uitwisseling via Europese dataruimtes. Maak hoogwaardige publieke datasets vindbaar en juridisch helder. Beloon interoperabiliteit en open standaarden in aanbestedingen. Dit vergroot keuzevrijheid en versterkt de Europese markt.
