TSMC zet groter in op groei van kunstmatige intelligentie en wil chipprijzen verhogen. Topman C.C. Wei, op het moment van schrijven voorzitter en CEO, ziet sterkere vraag uit datacenters en AI-toepassingen. Het bedrijf uit Taiwan levert aan partijen als Nvidia, AMD en Apple. De stap moet hoge investeringen in fabriekstechniek en capaciteit dekken.
TSMC wil prijzen verhogen
TSMC wil meer rekenen voor de nieuwste productietechniek en voor geavanceerde verpakking van chips. Dat zijn processen waarmee rekenkernen dichter bij elkaar staan en sneller praten. De onderneming zegt dat de kosten per generatie stijgen. Hogere tarieven moeten marges beschermen en uitbreidingen mogelijk maken.
Het bedrijf onderhandelt met grote klanten die AI-chips ontwerpen, zoals Nvidia en AMD. Zulke klanten laten hun ontwerpen maken door TSMC, een zogenoemde foundry, oftewel een chipfabriek zonder eigen merken. Bij de modernste processen, zoals 3 nanometer, liggen de productiekosten hoog. Dat geeft TSMC ruimte om prijzen te sturen als de vraag sterk blijft.
Ook geavanceerde verpakking speelt mee, zoals CoWoS, een techniek die meerdere chipdelen naast en op elkaar plaatst voor snellere verbindingen. De vraag naar dit soort systemen groeit door grote AI-modellen. Beschikbare capaciteit is daarbij nog steeds krap. Dat maakt levering en prijs extra gevoelig.
Waferprijzen zijn de tarieven die chipfabrieken rekenen per siliciumschijf waarop tientallen chips tegelijk worden gemaakt.
AI-vraag stuwt capaciteit
Grote cloudbedrijven kopen massaal AI-servers in. Daarvoor zijn grafische processors en gespecialiseerde chips nodig, die TSMC in volumes kan produceren. Nvidia en AMD besteden hun productie daar uit. Dat trekt de keten van ontwerp tot verpakking strak, met weinig ruimte voor vertraging.
De rekenvraag groeit ook in Europa door toepassingen in overheid, zorg en industrie. Systemen die teksten, beelden en spraak verwerken hebben veel rekencapaciteit nodig. Dat vergroot de vraag naar de allernieuwste datamodellen en accelerators. Leveranciers willen die snel en voorspelbaar kunnen krijgen.
TSMC breidt daarom wereldwijd capaciteit uit. Er komen fabrieken en packaging-faciliteiten in Taiwan, de Verenigde Staten, Japan en Duitsland. Dit moet levertijden verkorten en risico’s spreiden. Het bedrijf wil daarmee ook dichter bij klanten zitten.
Europese impact en keten
Voor Europa is de koppeling met Nederland en Duitsland belangrijk. ASML uit Veldhoven levert EUV-lithografiemachines, een techniek om extreem kleine patronen op chips te maken. Zulke systemen zijn cruciaal voor 3 nanometer en kleiner. Stijgende investeringen bij TSMC ondersteunen zo indirect de Nederlandse maakindustrie.
In Duitsland bouwt TSMC met Bosch, Infineon en NXP aan ESMC in Dresden. Dat past binnen de EU Chips Act, het Europese steunprogramma voor halfgeleiders. Regionale productie kan leveringsrisico’s verkleinen. Het kan ook voorwaarden brengen rond duurzaamheid en energiegebruik.
Hogere chipprijzen kunnen doorwerken in AI-servers en clouddiensten in Europa. Dat raakt ook publieke instellingen die AI gaan inzetten. Zij moeten bij aanbestedingen rekening houden met kosten voor hardware, energie en koeling. Dat komt bovenop eisen uit de AVG en inkoopregels.
Onderhandelingsmacht verschuift
Bij schaarste ligt de macht vaak bij de producent. TSMC kan dan prioriteit geven aan klanten met langjarige contracten en vooruitbetalingen. Grote ontwerpers zoals Nvidia hebben tegelijk schaal en onderhandelingskracht. De uitkomst is dus per klant verschillend.
Apple staat bekend om strakke prijsafspraken, maar koopt vooral smartphonechips. Voor AI-accelerators zijn er minder alternatieven. Dat geeft TSMC extra speelruimte. Toch kan te hoge prijsdruk klanten aanzetten tot multi-sourcing bij andere foundries.
Concurrenten zoals Samsung Foundry en Intel Foundry Services proberen marktaandeel te winnen. Als zij op tijd leveren tegen scherpe tarieven, wordt de druk op TSMC groter. Dan kunnen prijzen stabiliseren. Levertijden en kwaliteit blijven daarbij doorslaggevend.
Beleid en risico’s in beeld
De Europese AI-verordening (AI Act) stuurt vooral op veilig en transparant gebruik van algoritmen. Toch kan de wet indirect extra vraag geven naar veilige rekenomgevingen en gecertificeerde hardware. Overheden en bedrijven moeten systemen testen en monitoren. Dat vraagt extra capaciteit in datacenters.
De energievraag van chipfabrieken en AI-datacenters blijft een zorgpunt. Europa koppelt subsidies steeds vaker aan duurzaamheidseisen. Bedrijven moeten dan groene stroom inkopen of efficiënter koelen. Dat kan de totale kosten verder verhogen.
Geopolitieke risico’s rondom Taiwan blijven een factor voor de hele keten. Diversificatie naar Japan, de VS en Duitsland moet dat verkleinen. Toch blijft de kernexpertise van TSMC in Taiwan geconcentreerd. Leveringszekerheid blijft daarmee een strategisch aandachtspunt voor Europese afnemers.